Dnia 9 maja 2001 r. Sejm uchwalił ustawę nowelizującą ustawę z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 1997 r., nr 79, poz. 484). Nowelizacja w znacznym stopniu rozszerza możliwości wspierania przez Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK) lokalnych instytucji udzielających poręczeń małym i średnim przedsiębiorcom. Zgodnie z nowelą środki Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych mogą być przeznaczone m.in. na:

• zabezpieczenie spłaty kredytów i pożyczek bankowych oraz odsetek i wykonywanie zobowiązań z obligacji poręczonych lub gwarantowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego na zasadach przewidzianych w ustawie,
• pokrycie uzasadnionych kosztów związanych z udzielaniem kredytów i poręczeń,
• spłatę zobowiązań wynikających z poręczeń BGK za zobowiązania podmiotów z tytułu wspierania poręczeniami spłaty pożyczek zaciągniętych ze środków publicznych (z udziałem tych środków) przez przedsiębiorców należących wedle prawa działalności gospodarczej do małych lub średnich,
• obejmowanie lub nabywanie akcji (udziałów) podmiotów udzielających poręczeń spłaty kredytów lub pożyczek dla małych i średnich przedsiębiorców.

Według znowelizowanych przepisów kredyty, pożyczki bankowe i środki uzyskane z obligacji wyemitowanych przez Skarb Państwa lub NBP będzie można przeznaczyć na: finansowanie inwestycji; zakup materiałów i surowców do produkcji albo świadczenia usług przez małych i średnich przedsiębiorców; zakup towarów dokonywany przez małych i średnich przedsiębiorców; tworzenie nowych miejsc pracy; realizację kontraktów eksportowych. Poręczenia i gwarancje przewidziane w znowelizowanej ustawie nie mogą być udzielane w sposób sprzeczny z ustawą z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców.

Ustawą zajmie się teraz Senat.