Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 1999 r., omówiony w Rzeczpospolitej z dnia 12.07.2001 r., sygn. I PKN 455/99, opublikowany w OSNAP 2001/10/338, sentencja: Wypowiedzenie przez pracodawcę umowy o pracę na czas nie określony w miesiąc po jej zawarciu i z powołaniem się na konieczność oszczędności finansowych, pomimo że okoliczności mające je uzasadniać były znane pracodawcy już w chwili zawarcia umowy, stanowi nadużycie prawa (art. 8 KP), w szczególności, gdy pracownik uprzednio był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas określony i nienagannie wywiązywał się z ciążących na nim obowiązków.

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 1999 r., sygn. I PKN 114/99, opublikowany w OSP z 2001, nr 6, poz. 98, sentencja: Pracodawca nie może zastosować kary porządkowej bez uprzedniego wysłuchania pracownika, chyba że ten zrezygnował ze stworzonej mu możliwości ustnego złożenia wyjaśnień bądź wybrał pisemną formę ich wyrażenia.